Opmerking

Reactie van Eric op 15 Februari 2010 in 13.43

Eerst dacht ik dat de liefde mij zou bevrijden. “Als ik liefde zou hebben dan ben ik gelukkig”, was de redenatie. Dus ik moest een mooie, slimme, leuke, grappige, stijlvolle, empathische, vrouwelijke vrouw hebben. Ik zocht overal en er kwamen veel vrouwen op mijn pad. Geen enkele vrouw voldeed aan mijn ideaalplaatje. Elke keer als ik dat constateerde werd ik onrustig, nam ik afstand en ging ik verder. Tot op een dag vond ik haar, de vrouw die aan mijn eisen voldeed.

Ik deed er alles voor om haar te veroveren. En dat lukte. Toen ik haar had werd ik bang. Bang dat ik haar zou verliezen, dat ik niet goed genoeg voor haar zou zijn. Ik werd geconfronteerd met mijzelf, met mijn eigen angsten. Ik verloor mezelf en ik verloor haar.

Nu stel ik mezelf de vragen, “wacht ik tot de liefde weer op mijn pad komt?”. “Of doe ik een concessie in de liefde?”. Het wachten zorgt ervoor dat ik alleen ben en ik zou willen dat het anders was, maar moet ik dan ja zeggen tegen…………………………