Cafe de Liefde

take me out!

Gisteravond deed ik iets wat ik maar heel af en toe doe: zomaar een beetje zappen voor de tv. Ik was een beetje gaar: net terug van twee dagen cursus volgen in Antwerpen voor mijn werk en ik hoefde eens een keertje niks nuttigers van mezelf.

Ik raakte geboeid door een soort datingprogramma op rtl5. Een hele rits meiden - ongeveer dertig - mocht beslissen of ze uit zouden willen met een drietal jongens dat voor het voetlicht werd gebracht...

Het waren leuke meiden en op die jongens was ook gewoon helemaal niks aan te merken...Tot mijn stomme verbazing bleef gedurende het hele programma geen enkel meisje over dat nog met een van de betreffende jongens uit wilde.

Wat vreemd. Zo'n jongen die dat graag wil, er leuk uitziet en verder gewoon goed gezelschap lijkt te zijn. Het ging alleen maar om een avondje uit! Echt waar, ik vond het heel erg eigenaardig!

Is dit kenmerkend voor deze tijd? Is bijna niemand meer goed genoeg voor een date? Of zijn mannen daar makkelijker in?

En wat moet ik dan nog met mijn 46 jaar en aardig wat in mijn rugzakje? Ik ben een redelijk leuke vrouw (denk ik zelf), maar misschien wel een beetje erg eigenzinnig geworden door al mijn doorstane ervaringen en tja, ik moet het niet meer helemaal van mijn lichaam hebben... En er valt heel wat op mij aan te merken, maar ik ben wel echt en lief en eerlijk. Is een goed gesprek dan niks meer waard? Of echte aandacht en belangstelling?

Of zie ik gewoon spoken hier???

Steekwoorden: dating

Opmerking

Je moet lid zijn van Cafe de Liefde om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Cafe de Liefde

Reactie van Zeester op 7 September 2010 in 9.16: @ Bloem; helemaal mee eens. ;-) Dat maakt het soms ook zo lastig; al die keuzes!
@Olga; dank voor je verdere uitleg! Ik schrok een beetje van je reactie. Ik denk nl dat ik zelf gebondenheid aan een man wel aantrekkelijk vind ;-) maar...een vrouw die iets met mijn man wil...dat vind ik toch wel lastig. Affijn, de hele discussie had natuurlijk ook met mij te maken. Dank voor jullie antwoorden.

Reactie van bloem op 6 September 2010 in 23.32: het grote verschik is dat wij met onze ontwikkelde breinen een keuze kunnen maken en echt niet op ons instinct hoeven af te gaan en daardoor zijn we gewoon 100% verantwoordelijk voor de keuzes die we maken. ik bedoel absoluut niet dat je geen keuze zou hebben. het instinct is misschien uit de oertijd maar je waarden en normen zijn van nu.

Reactie van Olga op 5 September 2010 in 20.36: @ Zeester Oh nee hoor, jij persoonlijk doet me ook geen pijn (!!!) en uiteraard kun je best waarde hechten aan zo'n oertijdtheorie en dat staat iedereen vrij! Ik vind ook echt niet dat jij een waardeoordeel uitspreekt. Ik wilde alleen maar uitleggen waarom ik er zo tegen ageer. Iets in mij trekt altijd fel ten strijde als er conclusies getrokken worden in de trant van: dat is altijd zo geweest en dat blijft voortaan altijd zo, leer er maar mee leven (bijvoorbeeld vanwege instinctmatig gedrag uit de oertijd en daardoor tot in de eeuwigheid vastgelegde genetische aspecten). Dat wil ik eigenlijk alleen maar zeggen. Snap je?

Reactie van Zeester op 5 September 2010 in 14.25: @Olga,
Nee, natuurlijk heb je niet in de hand voor wie je wat voelt. En uiteraard staan gevoelens voor iemand ook totaal los van het feit of die persoon een partner heeft.
Het was niet de bedoeling iemand te kwetsen of pijn te doen hier...Ik wilde het alleen uitspreken, erover praten, of anderen dat herkennen. Niets meer en niets minder. Ik had er laatst met iemand een gesprek over, hij benoemde dat zo. Ik had daar nog nooit zo over nagedacht, maar ging er daarna over nadenken. En bedacht me dat het best zo kan zijn, dat gebondenheid één van de aantrekkingskrachten voor vrouwen kan zijn. Ik ben zelf ook een vrouw hoor ;-) Nogmaals, wil er geen waarde-oordeel over geven. En ik geloof niet dat mannen meer respect hebben voor de partner van een vrouw, maar dat gebondenheid van vrouwen voor veel mannen niet specifiek een aantrekkingskracht is. Ik moest er aan denken in het kader van Take me Out (vandaar dat ik het inbracht), maar eh...terug naar het hoofdtopic dan maar!

Reactie van Olga op 5 September 2010 in 11.07: Ik ben het met Bloem eens dat je niet in de hand hebt voor wie je wat voelt. Als ik me tot iemand aangetrokken voel is het al dan niet een partner hebben van die persoon over het algemeen volstrekt niet relevant! Ik heb wel heel veel moeite met oertijdlogica, omdat het dan net lijkt of je je eigen keuzes niet in de hand hebt. Wat mij pijn doet, is dat je aanneemt dat het instinctmatig bepaald is dat vrouwen de partner van de man tot wie ze zich voelen aangetrokken minder als gegeven respecteren dan dat mannen dat doen bij de partner van een vrouw tot wie ze zich voelen aangetrokken. Ik geloof dat niet en als het zo is dat aantrekking tot mannen die in een relatie zitten vaker voorkomt, dan geloof ik eerder dat dat te maken heeft met eeuwenlange culturele onderdrukking van vrouwen en een daardoor ontstaan gebrek aan respect voor vrouwen, ook tussen vrouwen onderling. Wellicht zijn de mannen die snel een relatie hebben gewoon voor de meeste vrouwen het meest aantrekkelijk en zijn vrouwen gewend dat die mannen het aspect trouw iets minder serieus nemen. Ik denk zeker dat instinct een rol speelt op het moment dat we puur willen overleven, maar ik weiger gewoon dingen als instinctmatig en onveranderbaar te accepteren, waarvan ik denk dat het respectvolle onderlinge menselijke verhoudingen geen recht doet. Dan zeg ik: ontwikkel andere instincten, want de oertijd is voorbij!

Reactie van bloem op 5 September 2010 in 10.46: @zeester; ja, precies, je hoeft niet op je instinct te handelen, natuurlijk. Maar je hebt niet in de hand voor wie je wat voelt. Als dat zo was zou er nooit meer iemand vreemdgaan, denk ik. Maarja, de verboden vrucht...en trouwens: wat is vreemdgaan? fantaseren? intieme gesprekken? zoenen? sex?

Reactie van Zeester op 5 September 2010 in 9.55: Ik voel best wel voor die oertijd-logica. Daarbij gaat het natuurlijk niet om individuele mannen en vrouwen, maar om de grote lijn. Dat veel vrouwen zich aangetrokken voelen tot een gebonden man. Nogmaals, het is absoluut geen waarde-oordeel, ik keur het niet af of zo. Maar het intrigeert me hoe dat komt. Andersom schijnt het nl niet zo te zijn; dat veel mannen zich aangetrokken voelen tot een gebonden vrouw.
Olga, het is echt niet zo dat alle vrouwen de partner van de ander willen afpakken. Dat heeft denk ik dan weer met beschaving, normen en waarden te maken. We weten allemaal dat dat niet netjes is en een hoop gedonder geeft, dus dat gebeurt m.n. in het geheim...

Reactie van Olga op 4 September 2010 in 18.46: Hmmm, het is zo makkelijk de verantwoordelijkheid bij de genen te leggen. Wordt volgens mij de laatste tijd wel erg snel gedaan. Geloof jij nu dat jij valt op jouw lief vanwege het feit dat hij een relatie heeft? Nee toch! Zouden we als hetero vrouwen geneigd zijn partners van elkaar af te pakken? Geloof ik niks van. En als het zo zou zijn, dan weiger ik gewoon daaraan mee te doen.

Reactie van bloem op 4 September 2010 in 18.36: ja, tuurlijk heb je gelijk Olga, maar ik de nk dat het gewoon in de genen zit, we kunnen er niks aan doen!
natuurlijk is een single man vele malen makkelijker om op te vallen....

Reactie van Olga op 4 September 2010 in 18.08: Ik wil een beschikbare man, dus single, wat interesseert mij dat zaad nou!!! We zijn dacht ik toch wel enigszins geëvolueerd sinds de oertijd? Uiteraard zou ik per ongeluk heel goed kunnen vallen voor iemand die wel in een relatie zit (is ook weleens gebeurd) en volgens mij heeft dat dan ook vrij weinig met de oertijd te maken. Ik denk dat vooral dat vermaledijde kuddegedrag meespeelt, inderdaad Zeester. Moeten we ook maar eens evolutietechnisch achter ons laten, vinden jullie niet?