Victoria werd op haar achttiende koningin en verliefd. Verliefd op Albert, die aan haar gekoppeld was door een oom. Hij was knap, dat schreef ze in haar dagboek. En na een aantal bezoeken en heel veel brieven waren ze verliefd.
En nu is er een film over ze gemaakt: The Young Victoria. Zij is mooi, hij is heerlijk, samen zijn ze leuk, lief, grappig, ze willen beide de wereld verbeteren en ze kunnen goed praten.
Victoria is prachtig, met het mooiste lange donkere haar, maar weet dat zelf niet altijd. Ze is onzeker, maar laat dat niet blijken. Ze legt haar hele zelf gelijk voor hem op tafel, en hij schrikt niet af!
Albert is het type 'ik doe alles voor je, maar blijf toch mezelf'. Hij geeft zijn eigen macht op, maar verliest niet zijn status, hij gaat voor haar, maar staat niet altijd achter haar, hij is grappig, maar heeft ook serieuze plannen. En hij is zo lief voor haar...
Dan mogen ze ook nog fantastische jurken en kleding aan, ze wonen in een paleis, ze dansen, schaken, verven, rijden in koetsen en de muziek die tijdens de film gespeeld wordt is prachtig.
Victoria: We will take care of each other won't we?
Albert: Always...
Na de film blijft het stil, vriendin zegt niets, en ik zeg niets. En dan schreeuwen we:
'Klote, zo'n man vinden wij nooit.'
Jaloers op een personage uit een film, dat is hoe de status liefdesleven nu is.
Je moet lid zijn van Cafe de Liefde om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van Cafe de Liefde