hier zit ik weer het moet er allemaal weer even uit..


high on love op dit moment..
heb het gevoel mezelf niet meer in de hand heb op dit moment.
je spookt steeds door me hoofd ik wil je zo graag zoenen, knuffelen, me arm om je heen slaan en met je weg lopen.
ik zou niet weten waar heen want je bent er binnekort lang weg.
dit wist ik al toen je ik je lerede kennen 3 maande terug.
maar ik wist toen nog niet dat ik iets voor je ging voelen.
het begong allemaal toen ik je zag staan met je vriendinen.
een week later langs liep en tegen je zei: Hej jij hebt hyves.
waardoor we die dag later ons eerste gesprek hadde.
en het ging al snel met smse veder we leerde elkaar beter kennen en wisten al snel dat we elkaar veel konde vertellen.
het ging niet altijd zo tussen ons twee het was vaak ook dat we even gewoon niet moesten praten met elkaar.
het is altijd wel goed gekomen.
het vreemde was dat we elkaar in het leven zo voor bij liepen ook al stonde we nog geen voetstap van elkaar van daan.
ik liep lekker om je heen te draaie om veiligheid voormezelf te pakken..
je prekte er door heen en zetten door waardoor het toch steeds meer naar elkaar toe gingen groeien.
je vertelde me dat je werk in het buitenland hebt gedaan en dat je daarvoor smoer verliefd op een jongen was geweest maar dat het nu allemaal niet meer zo is.
naar een tijdje heb ik toch me meerde kennen in me gevoel en heb dit ook tegen je gezegt.
je snapte me niet omdat ik je nergerde en niet altijde even lief was tegen je.
waar op ik toe moest geven dat ik altijd lullig doe tegen mensen die ik wel zie zitten om uit te testen of ze wel echt de moeite waardt zijn.
maar toe mij groote verbaasing bleef je staan en je gaf niet op.
dit was voor mij wel een goed gevoel een gevoel dat jij mij ook zag zitten.
maar ik wist nu ook dat je terug ging naar het buiteland waardoor ik nu in een spilt belande.
mij gevoel weg drukte en je maar gewoon als een goede vriendin te behandelen.
dat ik dit niet lang volhouden wist ik van mezelf
de avond dat we een keer met ze twee waren zoende we voor het eerst keer met elkaar ik voelde me super goed.
en het was maar heel even dat we bij elkaar waren maar de knuffel die jij me gaf voelde super aan alsof dat je onder een lekker warm douche staat en dat je er niet onder uithoeft omdat je alle tijd hebt en nergens anders heen hoeft.
als ik in je ogen keek zag ik ook jou liefde voor het eerst maar ook dat je erg aan het tijfelen was over dat dit wel verstandig was om te doen.
op een avond zagen we elkaar weer in de stad je kwam bij me staan en ik wist niet goed wat ik er mee aan moest.
door dat ik wist dat je bepaalde twijfels had over ons.
de avond kwamten einde maar niet op een goede manier..
door dat ik een afwachtende houding aan nam en weg draaide met me hoofd door dat je me niet kon zoenen voelde jij dat ik al ergens anders was in me hoofd en dat de spanning groot was voor me.
sinsdien naar dit een paar keer te hebben gedaan.
gaat het niet meer zoals het was met elkaar..
we praten amper meer met elkaar we zoeken elkaar niet meer op maar gaan uit de weg van elkaar..
we weten alle twee dat we gek van elkaar zijn.
en ik weet dat ik de laaste paar keer vlink heb verneukt omdat ik steeds weg draaide.
of weg liep omdat je vlak bij me gevoel was..

waar het dit allemaal om draait is:
we zijn verliefd en willen elkaar.
relatie kunne we niet nemen omdat de omstandigheden er niet voor zijn.

high on love maar niets er mee kunnen is gewoon iets raars.
het is een kaars die blijft brande ook al is die op en denk je dat die uitgaat.
het is een stuk fietsen maar niet weten waar heen of waar naar toe.

het is dat we dichter naar elkaar toe komen en toch weer bij elke dag elke uur elke week
elke gesprek zin woord veder uit elkaar gaan.
het gevoel dat we hebben bij elkaar als we elkaar aan kijken en de blikken die het zelfde zeggen.
en toch ook weer zwijgen bij de vraag wat nu?
wat nu is een vraag die we dan altijd vaak beantwoorde en weer naar elkaar toe komen om vervolgens weer op de zelfde vraag weg te gaan.
en de vraag overslaan en gewoon doen of er niets aan de hand is kan ik niet meer.
en afspreken wordt lastig ben als de doods dat die vlam die er nu is allemaal weer wat erger wordt.
en dat het een verschil is op de vraag wat nu? ik denk het eigenlijk niet zwijgen is dan wat we alle twee graag doen.
maar je moeten weten dat als je weg bent jou wens uit zou komen.
en als je terug komt ik hier nog ben en dan misschien wel de vraag wat nu?
wel kan beantwoord worden door dat ik toch altijd high on love ben.
en zou proberen je nog een leuke tijd hier te geven en me gevoel gewoon eens een keer de vrij loop te laten als je naast me staat..