Zoals bekend ben ik geen drinker. Er zijn (net zoals met andere dingen in mijn leven) maar een paar drankjes waar ik echt gelukkig van wordt. En een van die dingen is witte (demi) sec/seche/douce bubbeltjes wijn uit Spanje/Frankrijk/Italië. Voor mijn verjaardag heb ik twee van die overheerlijke flessen gekregen. En die flessen staan al een tijdje op mijn aanrecht.

binnenkort heb ik weer opnames. En dan vervul ik weer mijn favoriete functie. Nu heb je op de set een aantal leuke gewoontes. 1 daarvan is de champagne slate (slate is een camera instelling binnen een scene, deze tel je door. Dus begin je aan de 2e scene van de da, dan ben je misschien al bij slate 9). Wanneer een slate 111, 222,333 enz gedraaid is krijg je bij de wrap een glas champagne.

Deze productie is een klein project. (als in geen geld) en ik ben zeer waarschijnlijk de enige die van die gebruik weet. nu kan ik natuurlijk die flessen in mijn koffer stoppen en te voorschijn halen als we daadwerkelijk bij slate 111 aankomen. (of bij slate 44, ik ben ook niet krenterig)

aan de ene kant:verleidelijk, want regie van Scoundrel, en ondanks onze kleine hick-up... ben ik... nog ...steeds....jeweetwel. En natuurlijk hou ik van mijn werk en wil ik er graag een bijzondere productie van maken. Maar, dit is ook een gebaar waarvan ik weet: ik ga hiervoor geen waardering krijgen. Niet het soort waar ik het voor doe. Ik wil namelijk dat gezien wordt dat ik er moeite voor doe, dat ik er ben, dat ik ondanks mijn...eerdere aanvaringen er sta als ik nodig ben.

Ik kan die flessen ook gewoon laten staan, op mijn aanrecht, totdat er een gelegenheid komt waarbij ik denk: Bubbels!

Maarja, wanneer? Bubbels moeten ook gedronken worden...