Als je me het afgelopen jaar gevraagd zou hebben wie ik nu echt het mooiste meisje vind die ik ken, had ik voor de vorm even nagedacht en daarna met die naam geantwoord. Makkelijk gezegd, ik kende haar niet eens persoonlijk. Ik ontdekte dat prachtige gezicht op de hyves van een vriend van mij, Jeremy, in een reeks zelfgemaakte foto's in de achtertuin. Homo's en meisjes vinden dat leuk, op druildagen met vrienden tientallen foto's maken van zichzelf en die dan op het internet zetten. Een muisklik verder was ik op de hyves van Elize, en weet je wat, ik voeg zo'n crush toe. Dat kan op hyves. Je kan anoniem iemand laten merken dat je diegene wel leuk vind. Meer dan dat wilde ik niet, want ze had een vriend en daar kom ik niet aan. Op het moment dat die crush had geplaatst wist ik dat het gruwelijk mis zou gaan.
En ja hoor, de hyvescupido melde mij vrolijk dat 'mijn crush' haar 'geheime liefde' al op het spoor was door informatie van de netwerksite op te kopen. Oei... Misschien minder onschuldig dan ik had gedacht dan... Ik ontkrachtte de crush en legde direct contact met Jeremy, die haar ooit zou moeten vertellen dat die crush het lief bedoelt en dat hij niet op zoek was naar het stukmaken van haar relatie of iets dergelijks. Jeremy had het blijkbaar niet begrepen en vertelde Elize doodleuk wie ik was en stuurde ook even de link van mijn hyvespagina door. Elize zei mij wel te kennen en op de basisschool bij mij in de klas te hebben gezeten. Ik vervloekte die vriend, de dag dat ik geboren was en vooral de dag, als het noodlot inderdaad nog niet klaar met me was, dat ik Elize tegen het lijf zou lopen hier in het kleine Purmerend.
En het noodlot was nog niet klaar met mij. Tot drie keer toe wendde ik in de stad mijn blozende hoofd af van G'ds mooiste schepsel en liep ik met kloppend hart even een blokje om. Totdat, maanden later, we allebei vaste klant bleken te zijn in de plaatselijke discotheek. Na een paar schijnbaar onschuldige avonden sprak ze me aan: "Jij bent toch Robin?". De namen van mijn broertjes wist ze ook. Want ze was niet ver weg: mijn broertje is lange tijd goed bevriend geweest met haar broertje en ze had inderdaad bij mij op de basisschool gezeten. Ah. Maar als we elkaar kenden kon ik haar best toevoegen op hyves toch? En zo hebben we een zondag en een maandag redelijk wat bij elkaar gechat. Tot zover bekend terrein voor Robin Rokkenjager. Er werd met geen woord gerept over Jeremy, de crush of iets dat ik haar leuk zou vinden. We speelden een spel. Totdat ik vroeg of we niet eens wat af konden spreken. Hoe? Nou gewoon... Wat afspreken...
De rest van het gesprek slijmerde een beetje verder dat ze me nog niet echt kende en dat ze geen zin had in een relatie. En ze moest zo weg. We spreken morgen. Doei.
En daar sta je met je goede gedrag. Een aantrekkelijke jongeman die inmiddels letterlijk op iedere vinger een meisje heeft zitten, maar inmiddels ook vijf keer op uiteenlopende manieren is afgewezen. Nog nooit een relatie heeft gehad, zo maagdelijk wit als de tanden van een glimlachende bonobo, zo groen als het gras bij de buren.
Volgende week introductieweek van de universiteit.
Je moet lid zijn van Cafe de Liefde om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van Cafe de Liefde