hier weer even een bericht van moi.. naar tijde van drukte en werk ensow!

hier naar werk zit ik in de trein met me tel in me hand.
een bericht van jou het gaat eigenlijk weer eens nergens over.
maar iemand die tussen de zinne door kan lezen ziet er heel veel in staan.
allen ben ik hier niet zo goed dus stuur ik maar gewoon iets terug waar door het onderwerp waar mee het begong naar achter word gedrukt.
en wij zien elkaar bijna nooit meer en ik denk als wij elkaar weer tegen kome er een heel klille stilde valt.
en wij elkaar goed aan voelen de pijn van wat is en nu niet meer was.

hier zit ik weer in de trein met een meisje tegen over me.
ik kijk uit het raam en blijf maar stare.
de trein stopt en zei stapt uit en kijk naar haar ze kijkt naar mij en blijft stil staan en lacht naar me.
haar ogen zo helder blauw dat je er verbaast van raakt.
de trein vertekt en ze loopt met mij raam mee.
mij gedachte is toch heel ergens anders ik heb het op dat moment niet eens door.
de trein gaat wat hader en ze slaat rechts af van het paron af.
ik hoor in de verete mag ik u vervoers bewijs zien.
en pak me ov en laat hem zien zonder naar te kijke of die eigenlijk wel bij me staat.
deze trein pakte ik ook altijd als ik naar jou toe ging en zit vol aan herenderinge aan onse relatie..
ik vind het moeilijk om nu vriende met je te zijn en volgens mij heb ik dat je gezegt..
maar toch blijf je het raar vinden.
steeds als jij denkt dat ik over je heen bent kom ik volgens jou terug sluipe en je weer in de ware make..
ik heb laast besloten om je maar heel maal los te laten maar toch schrijf ik nu weer een gedeelte over jouw.
en ik wil het niet eens.
maar naar jou lijkt het ook niet meer op wat het was.
mij hart slaat niet meer zoals het ooit ging en de meisje lijke ook niet meer wat het was.
ik probeer het beste te make maar volgens mij merk ze te veel aan me.

laast nog in de kroeg de heel tijd lope sjanse en lopen ouwehoeren met een leuke meid...
alles ging goed tot dat het moment kwam dat ze dicht bij kwam en ik drie stappe terug zette.
ik gedraag me als iemand die bezet is...
terwijl ik singel ben ik kan me zelf niet meer plaatse onder de ander vrijgezel want ik voel me dan zo raar...
het word vaak gemerkt door vriende van me maar die kenne de verhalen die hier voor af zijn gegaan..
en ik neem steeds het gevoel mee dat ik er nu maar eens voor open ga staan en roep ik heel hard zodat iedereen het kan horen maar dan vervolgens blijft het tot aan de eind van de avond heel stil...
ik heb er maar van gemaakt dat ik nu voor de echte relatie ga niet dat daarvoor geen echte relatie heb gehad..
maar wil nu iets hoe zeg je het lastig dit....
betrouwbaars iets wat veiligheid geeft en toekomst kan zijn want dat weet je maar nooit in een relatie..
maar misschien moet ik dat maar niet meer zeggen want sins dat ik dit heb gezegt tegen mezelf tjah wat ik hier boven al zei doe ik er eigenlijk vrijwel niets voor...
ik ben eigenlijk meestal wel naar de meisje toe gegaan..
maar nu heb ik zoiets gekregen van als je mij leuk vindt laat het mij zien en doe er wat voor..
dan doe ik het ook wel..
maar dit blijkt ook weinig te helpen maar toch hou ik er aan vast dan maar vrij zijn en niet dat het vrij zijn zo deprimerent is..
maar ik ben liever toch gewoon same met iemand waar mee je het en ziel deelt een soort iets wat je lama zegge niet met je vriende hebt...

gewoon iemand die je lekker in je armen kan hebben iemand waar mee je kan knuffel enzo.
maar nu lijkt het net of ik een oproep doet hier maar dat wil ik niet..
maar wat ik wil schrijven wil er nu niet uitkome wat ik ook dit het wil er ff niet uit..
ben nu net bezig met schrijven maar het slaat heel maal nergens over.

dit is nou niet echt wat je van mij verwacht als je eeder mij dingen hebt gelezen maarjah het is ff niet anders..

dan zou ik er maar mee ophoude voor even..