Cafe de Liefde

Het is half 3 snachts en al mijn tranen worden losgerukt uit mijn ogen. Het lijkt wel alsof ze nu met zijn alle ineens tegelijk naar buiten willen, ik dacht dat het ok was, dat ik er overheen was,…

Het is half 3 snachts en al mijn tranen worden losgerukt uit mijn ogen. Het lijkt wel alsof ze nu met zijn alle ineens tegelijk naar buiten willen, ik dacht dat het ok was, dat ik er overheen was, maar het tegendeel bewijst zich nu voorgoed. Al die vragen spinnen door mijn hoofd, vragen waar ik nooit geen antwoord op krijg. De klok tikt verder en weer doe ik een poging om ook maar 1 vraag ooit beantwoord te krijgen, maar ik vrees het ergste. Je zei, over n tijd, dan spreken we elkaar en zal ik naar je luisteren. Deze tijd duurt nu al best lang en heb nooit meer iets van jou gehoord. 1 mailtje slechts heb ik ooit gekregen, en ik lees hem elke dag wel honderd keer. De zinnen die er staan ken ik uit mijn hoofd, maar begrijpen doe ik ze niet, ze zijn kil en leeg en zeggen me niks..dit ben jij niet..
Mannen hebben wel eens eerder met mij gebroken, en ik met hun, maar deze keer is het o zo anders..niet zozeer omdat ik zoveel van je hield, niet omdat het zo ontzettend serieus was, maar vooral het drastische eraan en de onwetendheid breekt me op..2 dagen ervoor vertelde je mij nog hoeveel je van mij hield, ik zag het, ik voelde het overal, zoiets fake je niet..toch kwam je ineens langs, mijn spullen in tassen gepropt, ik zag dat je haast had, je wilde t gauw doen, er vanaf zijn..nooit hadden we problemen met elkaar, alles was perfect, jij bent perfect voor mij, en jij zei ik voor jou..totdat we toch n keer ruzie kregen, dat was genoeg voor jou, je praatte over n barst, en deze barst was te groot, en je gevoelens waren weg..dat kan bijna niet denk ik dan..1 ruzie was fataal, ik heb gedacht en gedacht, je wil misschien helemaal nog geen relatie mailde je me nog, met niemand nu niet..en daar kwam je dan nu achter..helaas ben ik de dupe daarvan..Al deze dingen heb ik vaker gehoord, als ik weer is n losse flodder had, maar nu, dit was zo serieus, we stonden op t punt te gaan samenwonen, op vakantie te gaan, en ik had alles opgegeven in mijn stadje..en plots is alles weg..bij de serieuze relaties die ik heb gehad begreep ik enigzins de reden, t deed pijn, ik had verdriet, maar kon er ergens in inkomen..maar dit..dit verscheurt mij, niet alleen omdat ik zoveel van je hield, niet alleen omdat ik alles kwijt ben, maar vooral waarom? wat is er gebeurt met je gedachten..wat s nu de reden..
Elke nacht word ik wakker, ik kijk op de klok, het is half 3 snachts, een nachtmerrie, t zweet breekt me uit, helaas is t echt waar, jij ligt niet meer naast mij..dit voelt zo real!! Ik luister naar Jeff Buckleys stem, wat doet dit ongelovelijk veel pijn deze keer..zoveel onmacht en onbegrip, waarom leef ik nog, waarom eet ik nog, waarom slaap ik nog..niks lijkt zin te hebben..toch ga ik door..ik voel me zo belazerd, al mijn diepste geheimen, alleen jij die ze weet, de seks die we ervoor nog hadden, wat was er nog echt, wat was nep..als je zoveel van mij hield als dat je zei, als je telkens zei ik trouw met jou, en dan ineens zo abrupt bam t uitmaakt, dan lijkt er iets niet te kloppen..geloof me, elk scenerio heb ik me afgevraagt, maar jij blijft erbij..door de ruzie is je gevoel weggegaan..maar ik vind je laf, een ruzie hoort erbij, n goede relatie overleeft deze, hadden we die dan niet? Alles ging goed, je hebt me tot de dag ervoor nog gezegt hoe gek je op me was..

Ik ben nog nooit zo bang geweest, mijn vertrouwen in de mens is zoek, niemand had dit verwacht, ik was zo gelukkig met jou en jij met mij zei je elke dag, t ligt niet aan jou zei je nog, maar wat is er dan met jou? vertel het me toch, waar is je angst..
In mijn ogen was je perfect, ik heb nog nooit eerder iemand getroffen die me zo gelukkig kon maken, die zoveel voor me deed, en ik deed t voor jou..t leek zo simpel, het leek zo mooi, geloofde ik in sprookjes? Was ik te naief? Ik heb me vergist, of jij toch in mij..nooit iemand eerder zo lief gehad, nooit eerder iemand zo bemint, en nooit eerder zoveel liefde mogen ontvangen..ik ben bang voor de toekomst..dit kan geen enkele man overtreffen, en natuurlijk is niet iedereen perfect, maar jij was het wel lieve R. Moet ik dan maar genoegen nemen met iemand die mij niet in de steek laat, iemand die bij me zal blijven, maar waar ik niet t zelfde voor voel..Ooit van iemand gehouden te hebben, is altijd van die persoon blijven houden bij mij..ik zal t n plek moeten geven, maar ga nu door n hel..elke nacht word ik wakker, om half 3..

Volgende bijdrage >

Opmerking

Je moet lid zijn van Cafe de Liefde om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Cafe de Liefde

Reactie van Madelief op 27 Mei 2009 in 16.49: Ja vervelend is dat he, je durft je gewoon niet meer te geven aan iemand...

Reactie van nikki op 27 Mei 2009 in 16.39: Dat wantrouwen, dat herken ik heel erg.

Reactie van Madelief op 12 Mei 2009 in 19.25: Hey Pamela,

Ik wil je even bedanken voor je reactie, lief van je!
Het gaat niet erg goed met mij, maar dat heeft niks meer te maken met die ex van een jaar terug. Daar ben ik inmiddels overheen. Het heeft me alleen wel wat beschadigt, ik vertrouw mannen niet gauw meer en ben dan ook nog geen nieuwe liefde tegengekomen. Maar het had ook zeker de tijd nodig om eroverheen te komen en het te verwerken.

liefs, Marianne

Reactie van Jo*ah op 21 Augustus 2008 in 12.26: Hi Marianne
Kende je deze man al langer dan het half jaar van de relatie? Kwam je ook bij zijn zusjes of broers?
Betrok hij je in zijn dagelijkse zaken of fantaseerde hij alleen maar?
Mogelijk had hij een dubbelleven.
Mijn vriend{ ex} had dat zeker. Diverse vrouwen die hij ontmoette via allerlei internet sites maakte hij van alles wijs en hield mij ahw verborgen. Dat gaf hem beperkingen want hij kon ze niet meenemen naar zijn leuke woonoord op het water, want daar woonde ik{ nu nog}
Als er gebeld werd liep hij naar liep hij naar buiten, ik zou eens moeten roepen "schat wil je nog koffie". Elke confrontatie werd een ruzie die hij niet aankon en ging er vandoor of viel in slaap. Uiteindelijk zei hij "dat hij geen relatie meer wilde, maar een vrije jongen wilde zijn{ 59 jr.} Mijn klacht werd de oorzaak van de breuk. Het werd mij mij neergelegd.
Een ego als het zijne ook een R. wil alleen glans en eerbewijs ontvangen niets meer.
De pijn is verscheurend ja, de put diep. Toch weet ik als dat als je heel goed kijkt dat zulke mannen arm zijn aan empathie.
Liefde is slechts 1 woord voor ze. Eigenliefde hun leven.
Kop op, er zijn heel veel betere mannen, lieve, aardige, betrouwbare, voorspelbare ook, eerlijke en empatische mannen, die totaal niet lijken op de mannen de we gekend hebben, die jouw liefde waard zijn. Ga ervoor. Negeer de pijn want alles wat je aandacht geeft Groeit.
Waarom een deel van mijn verhaal, ? je bent hier niet alleen in.
Liefs Jo.ah

Reactie van Café de Liefde op 1 Augustus 2008 in 11.42: In aflevering 5 is deze bijdrage nagespeeld door een actrice. Bekijk dit fragment:

Reactie van Madelief op 31 Juli 2008 in 23.47: Ik ben zo bang..bang dat dit het is...terwijl ik zo van de liefde hou..houdt de liefde dan niet meer van Marianne?

Reactie van Bibi op 31 Juli 2008 in 19.34: Ooooh wat "shit" voor je!!

Reactie van Madelief op 30 Juli 2008 in 21.44: Lieve Anna, ik denk dat jouw antwoorden nog het meeste in de buurt komen bij de reden waarom mijn realtie over is gegaan. Er zijn meerdere kleine dingen bijelkaar weet ik zo langzamerhand. maar 1 ervan is absoluut: confrontatie-vermijdend! Hij heeft 1 serieuze relatie voor mij gehad, 10 jaar lang, waarin hij op zij tenen liep, hij deed alles voor haar om maar geen ruzie te hoeven krijgen. Maar ik ben zo anders dan haar, dat zei hij juist telkens. Ik weet dus niet waarom hij juist bij mij t bijltje erbij neergooide, want hij was zo blij met de eigenschappen die ik wel had en zij niet en andersom...Ook speelde zijn werk n grote rol, hij zou heel vaak naar t buitenland gaan en heb hem wel 100 keer gezegt dat ik hem zou steunen hoe moeilijk t me ook leek. (hij zou 4 weken weggaan en 2 weken thuis zijn, en dit voor jaren) Hij mailde me nog dat hij dit geloofde, dat hij geloofde dat ik achter hem zou staan, maar toch maakte hij t uit..misschien dacht hij dat t niet te combineren vielt, en koos hij toch echt voor zijn werk..
Zometeen is het zover mensen, mijn verhaal komt bij cafe de liefde, ik word nagespeeld door een actrice, ben benieuwd:)

Reactie van Anna op 29 Juli 2008 in 14.13: Hai Marianne,

Ik denk juist bij dit verhaal: wat heeft die man eerder meegemaakt, waardoor hij geen ruzie kan hanteren? En hoe verliep die ruzie? Had hij geen weerwoord? Hij legt alle schuld bij jou, lijkt het, door niet meer te reageren, maar in werkelijkheid ligt die bij hem. Plaag jezelf niet met schuldgevoel, en accepteer dat niet alles gaat in het leven zoals je het graag ziet.
Het is afschuwelijk, je had het allemaal, en dan is het weg. Er zijn mensen gelukkig, dag in dag uit, en ook die mensen hebben ruzies en mindere perioden.

Af en toe denk ik aan de woorden van Bram. Is er een crisis in de liefde? En hoe komt dat dan? Kunnen mensen nog wel hun best doen voor het belangrijkste in het leven, als er al zoveel van ze gevraagd wordt op andere vlakken?

Arme lieve Marianne..... huil, en huil nog eens. Gil het uit, als het moet. Ga tot de bodem van je verdriet, waar je je weer kunt afzetten en omhoog komen. Dat is het enige dat er op zit. Ik ken het.

Sterkte, Anna

Reactie van Miggel op 19 Juli 2008 in 21.09: Ai ja hard. Heb je er al eens bij stil gestaan dat dit alles ook voor hem nieuw zou kunnen zijn? Het kan ook dat hij nog nooit zo verliefd is geweest, en dat hij als een westerse man altijd geleerd heeft zijn gevoel op de tweede plaats te zetten en zo stug en gesloten te zijn als wij mannen (uit pure angst) wel vaker zijn. Vervolgens raakt hij ernstig verliefd én leert hij in korte tijd wat 'houden van' is. Ineens staat hij helemaal open en zijn alle beveiligingen, muren, etc weg. Nog niks aan de hand want het geeft alleen maar goede gevoelens en mooie ervaringen waardoor hij nog meer open gaat staan naar jou toe zoals nooit te voren. Als er dan een op het eerste gezicht niet eens zo zware ruzie plaats vindt kun je wel raden wat er gebeurd. Zo mooi als alles was, zo afschuwelijk hard komen alle niet eens gemeende verwijten die nu eenmaal bij een ruzie horen, aan. Gemene woorden van de allerbelangrijkste persoon in de wereld. Pijn als nooit tevoren. schrikreactie: dit nooit meer. Nooit meer echt verliefd worden. Te kwetsbaar. Liever veilig. Op het eerste gezicht lijkt dit laf maar misschien is hij echt nog nooit zo hard geraakt. Als dit zou kloppen zou dat overigens helemaal niet betekenen dat er nog hoop is. Maar misschien kan het je helpen te begrijpen. Ik weet uit ervaring dat puur het niet begrijpen waarom, en het geen antwoord krijgen van je ex erg moeilijk is. Heb zelf letterlijk jaren getobt om een relatie die zonder verklaring na 9 jaar afliep. Daarna kwam het wel weer goed. Wel een hoop geleerd in die tijd, maar echt niet leuk. Ik hoop dat het bij jou sneller gaat.