Nu zijn liefde vereeuwigd was met een kus kon hij alleen maar de toekomst over zich heen laten komen. Hij had immers de vrouw die hij beminde en leefde deze dag op adrenaline. Zijn bloed stroomde, zijn aders kolkte en zijn hart bonsde van vreugde, wanneer hij Elisa aankeek. Hij had vandaag geen zin in verhalen over hoe gezellig het gisteren was en of het misschien wel de mooiste dag uit hun leven was. Want dat mag je nou eenmaal niet zeggen. Iedere dag is immers een nieuwe dag, waarvan er… Lees verder

Daar ben ik weer. Vandaag wilde ik het eens hebben over aantrekkelijkheid, want ik denk dat je aantrekt wat je bent en je bent wat je aantrekt. Als men kijkt naar bijvoorbeeld vrienden dan zijn dit meestal mensen die iets met elkaar gemeen hebben en daardoor zich aangetrokken voelen tot elkaar, zwervers delen weer hun blikje bier en het gure weer, mannen in trainingspakken, behangen met gouden kettingen trekken heerlijke, mollige kampwijven aan en grote directeuren hebben vaak mooie geldbeluste… Lees verder

Toen ik zes was had ik nog maar weinig herinneringen en was ik onschadelijk voor de buitenwereld. Ik herinner mij de geur van mijn ouders, de schommel en hoe de wind door mijn haren streek, ik rende door het park met mijn hond en ik herinner mij de kijkdozen, waarvoor ik bladeren, kastanjes en takjes uit de bossen haalde. De geur van pas gewassen kleding.



Vandaag was ze bij me. Isabella. Zij heeft geen geur. Zij is zo. Er kleeft geen herinnering op haar lichaam, althans niet zoals ik… Lees verder

Ik heb het opgegeven. Ik stop. Niets is goed genoeg. Niet meer. Buiten is alles grijs, de mensen zijn lelijk, bijna gedrochten, tenminste houd ik niet van ze, nu ik eenmaal de ware schoonheid heb gezien, zo mooi als vogels die ’s avonds voor het raam zingen gaan als kleine musicalsterren, zo mooi als een regenboog in een plas water schijnt, zo mooi als het armoedige meisje dat parels huilt en daar nog verdrietiger van wordt en er uiteindelijk achterkomt dat ze miljoenen parels in haar kamer… Lees verder