Berichten in deze discussie

Permalink Reactie van Bert Jippes op 17 November 2009 in 11.39

Ik wil je een goede raad geven, laat nooit je keuzes afhangen van paragnosten of ander soort mediums. Ik zit zelf vrij stevig in dat wereldje en ik weet maar al te goed hoe het daar toe kan gaan. Jij bent zelf de baas over jouw leven en adviseurs horen niet op jouw troon te zitten. Je mag ze uiteraard aanhoren en daar horen ook de therapeuten bij, maar jij moet het uiteindelijk doen en bent er ook zelf verantwoordelijk voor. Je kunt een keuze, die wat anders uitpakt dan je oorspronkelijk verwachtte alleen voor eigen verantwoording nemen. De "adviseurs" zullen altijd hun handen er vanaf trekken. Afhankelijkheid is uiteraard ook een keuze en voor de consequenties daarvan, kun jij ook alleen maar verantwoordelijk zijn.

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van sweetlady78 op 17 November 2009 in 23.34

Bert heel erg bedankt voor je goede raad..
Ik heb mijn eigen gevoel altijd vertrouwd en door een keer goed op mijn snufferd te gaan, was het vertrouwen in mijzelf ineens heel ver te zoeken waardoor ik het elders zocht.. met alle gevolgen van dien..
Ik probeer dit nu te zien als een les om altijd op mijn eigen gevoel te vertrouwen ... en als ik van een bepaalde persoon bevestiging nodig heb.. dat ook alleen die persoon het kan beantwoorden.
Ik heb gewoon mijn eigen gevoel in de steek gelaten...

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Bert Jippes op 18 November 2009 in 1.19

Persoonlijk ga ik liever op mijn bek door mijn eigen keuzes, dan dat anderen een veilige weg voor me uitstippelen. Ik ben in mijn leven op mijn bek gegaan, maar heb er een hoop van geleerd en ben er hoop ik weer een stuk wijzer van geworden.
Dat symbool van de koning en zijn adviseurs, heb ik uit de Joodse Mystiek. Het zijn trouwens oerbeelden. Zo ben jij ook eigenlijk een koning of een koningin over jouw eigen rijk. Het gaat er in het kort om dat je verantwoordelijkheid voor je eigen leven hebt en je niet moeten leven. Het valt niet mee hoor, ik word net als ieder ander ook af en toe best wel gekweld door onzekerheid.

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Danja70 op 20 November 2009 in 9.59

Een kennis van mij is Tarotiste. Soms vraag ik haar weleens iets, zo ook over een slechte relatie die ik had. Opmerkelijk wat er 'uit de kaarten' kwam. Was niet positief, maar ik herkende er veel in! Ik heb toch nog lang door gesukkeld met deze relatie. Ik had haar woorden zeker in mijn achterhoofd, maar heb het er niet om uitgemaakt. Soms dacht ik 'Ach, het is allemaal niet zo erg als zij zegt', maar toch moest ik al snel toegeven dat het WEL zo erg was. Mede door haar woorden zag ik dingen toch nog redelijk snel in ( een half jaar) en heb ik er, toen ik er zelf helemaal aan toe was, een punt achter gezet.

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Danja70 op 21 November 2009 in 6.46

Nee, zo is het niet helemaal. Zo goed ken ik haar niet, en de laatste keer dat ik haar had gezien was lang voor die relatie. Ze zei echt dingen die ze niet kon weten, maar die wel klopten/ zijn uitgekomen!

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Doorayah op 10 Juli 2011 in 14.26

Heerlijk dat op CDL ook mensen rondlopen die er rond voor uitkomen dat ze weleens naar een paragnost gaan... zonder enige reserve of ironie, @D

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Bert Jippes op 12 Juli 2011 in 0.23

Tjonge een bijna twee jaar oud discussie item.

Het verschijnsel op zich, laat zien dat er meer is tussen hemel en aarde. De menselijke geest is veel minder onderhevig aan de grenzen van ruimte en tijd en dat zou te denken moeten geven. Echter we gaan met onze ziektes en onze tekortkomingen naar een paragnost omdat we zo graag grip op ons lot willen hebben. Het lot zit vol verrassingen. Het bepaalt wanneer we doodgaan, maar ook wanneer we onze nieuwe geliefde zullen ontmoeten of niet ontmoeten. De Jackpot van de staatsloterij behoort ook tot de mogelijkheden. Dat zijn de vragen waar iedere paragnost mee overstelpt wordt. Niet met de vraag, wilt U eens wat meer vertellen over wat er allemaal is tussen hemel en aarde, of vertelt U daar eens een mooi verhaal over. Want dan kom je op het gebied van sprookjes terecht en sprookjes zijn voor kinderen en we zijn nuchter en we staan met de beide benen op de grond en we moeten niets van die flauwe kul hebben. 

Het wonder, het mysterie durven we eigenlijk niet toe te laten want we zijn bang voor de andere kant van de realiteit

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Barbara op 12 Juli 2011 in 9.23

Nou Bert, ik zou zeggen: begin maar met te vertellen! Ik ben benieuwd. En of ik er in geloof of niet, dat maakt voor de verteller toch niet uit, toch?!

• ▶ Beantwoorden