Cafe de Liefde

Liefde, Sex en Lichamelijke Handicap en/of andere chronische shit

Ik ben een 44 jarige man, met een geboortehandicap.

De eerste 12 jaar van mijn leven, heb ik ongelofelijk veel liefde gehad en gezien.

Tussen mijn 13e levensjaar en heden is er geen enkele vrouw, serieus, in mijn leven geweest.....

Daarom ga ik nogal ambivalent met sex om, als het om vrouwen gaat.

Vrouwen vinden mijn gezicht niet onaantrekkelijk, maar éh.....

In het verleden, heb ik de dames vaak, een aantal jaren, laten wennen aan mijn handicap, voordat ik een blauwtje bij hen liep.

Uitspraken van de dames.....

"Wat denk jij nou? Lamme idioot!" of "Éééh, ga weg met dat enge handje!" of "Jij kunt je heupen niet bewegen!

Milder, maar even effectief zijn....

"Ik heb al een "imaginaire" vriend." of "Jij bent te lief!"

Mijn lief zijn, is als compensatie voor mijn niet valide zijn en als rem, voor een kant, die je niet van mij wilt kennen.

Genoeg over mijzelf.

Dit onderwerp is, op het net, moeilijk te vinden.

Ik ben erg geschrokken, van wat heb gevonden, vooral onder jongeren.

Je kunt beter een gehandicapt meisje zijn, dan een gehandicapte jongen.

Daarmee is de mythe geslecht, dat vrouwen niet op uiterlijk afgaan.

Sterker nog, ze zijn erger dan mannen..

Het zou een leuke trend zijn, als jullie dames, naast je homovriendje, een lamme lover zouden nemen. .

Enfin, ik zou graag willen weten, waar de gemiddelde vrouw, in dit taboe onderwerp, staat.

Loop je gillend weg, kun je het overwegen, of heb je hier nog nooit over nagedacht.

Er is hierop gereageerd door, waarschijnlijk een sitebeheerder, die het over de homosexuele hoek gooide. Ik heb daarop geantwoord, dat ik daar ben geweest en dat de homosexuele man er totaal anders mee omgaat, dan de hetrosexuele vrouw.

Opnieuw, kreeg ik een sympathieke reactie, van dezelfde persoon....

Een dag later, waren de reacties verdwenen en mijn antwoorden (nogal privé) uit hun context gerukt.

Ik begrijp, dat het een moeilijk en confronterend onderwerp is, maar niemand heeft gezegd, dat het leven makkelijk is...

Steekwoorden: Handicap, Liefde, en

▶ Hierop reageren

Berichten in deze discussie

Permalink Reactie van Jeromba den Geek op 22 Juli 2010 in 1.54

Het zwakke geslacht....
Na een avond liefdevol rampetampen, kan de schone dame, in kwestie, nog altijd naar den smeris gaan, met de aanklacht: "Hij heeft mij verkracht!"
Die macht, heb ik als man niet.
Ik kan geen vrouw tot sex dwingen, misschien met viagra, dan geniet m'n piemeltje, maar mijn geest zal zich willen verhangen.
Gezien de fantasiën, die ik van vrouwen, in het verleden, naar m'n hoofd kreeg gesmeten, vind ik het een angstige optie.
Gauw een ander onderwerp.
Lust en Liefde maakt juist creatief, kijk maar naar Pablo Picasso...
Om de zoveel tijd een nieuw model/muze en een nieuwe stijl.
Een gebrek aan liefde kunnen geven, is dodelijk voor je creativiteit en geest.
Ik maak nog grappen, dus kijk ik niet zuur.....
Echter, omdat geld en lust heersen, schaam ik mij voor de mensheid.
Eigenlijk voel ik mijzelf een voortgezet T4 project.
Daarom wou ik met mijn ex over de Tiergartenstrasse lopen, maar ook daar is het nooit van gekomen.
Het wordt allemaal een beetje donker en wel heel prive....
Daarom stop ik er nu maar mee.

Groetjes, Jeromba

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Jeromba den Geek op 22 Juli 2010 in 11.22

Heel juist Auggie, Lust en Liefde maakt creatief....
Maar ik had het over Lust en Geld en die hebben de Liefde vermoord.
Ook omdat we geen goede partner kunnen kiezen, als we het voorbeeld van onze gescheiden ouders volgen. Al spreek ik dan niet voor mijzelf.
Uitleg symboliek:
De Tiergartenstrasse, staat voor mij symbool voor de vernietiging van alle gehandicapten, tussen 1933 (Hitler Duitsland) en 1975 (Zweden).
Met deze wetenschap en mijn, vaak negatieve, ervaringen, stel ik mijzelf vaak vragen, over de waarde en nut van mijn eigen leven.
Het over die straat lopen, is iets tussen mij en mijn ex.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Denise op 24 Juli 2010 in 11.24

Hmm moeilijk, ik vind het vervelend, maar ik zou geen gehandicapt vriendje kunnen hebben. Het hangt van de handicap af, maar in een rolstoel, ik zie dat niet zitten. Ik ben zelf nogal actief, ik hou van feesten, door bossen heen banjeren, gewoon nog een beetje kind zijn. Dat deel ik graag met mijn vriendje, en als mijn vriendje met zijn rolstoel verstrikt raakt in de bramenstruiken, lijkt mij dat voor het vriendje enorm frustrerend!
Daarentegen kan ik er ook weinig over zeggen. Kom ik iemand tegen met een handicap, maar heb ik een enorme klik dan zou ik zeker geen nee zeggen. En het hangt ook van de man af, hoe gaat hij met zijn handicap om? Heeft hij een flinke dosis zelfspot? Dan vind ik hem al een stuk interessanter.
Eigenlijk kan ik er helemaal niets over zeggen, misschien ben ik te jong voor een gehandicapt vriendje, gezien mijn levensstijl.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Jeromba den Geek op 24 Juli 2010 in 13.50

Dankjewel voor je reactie.
Jammer dat je direct uitgaat van een rolstoel... en uitsluitend de beperkingen ervan ziet.
Maar daarin, ben je niet de enige. Het lijkt alsof de hele wereld dat doet.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Denise op 29 Juli 2010 in 9.55

Iemand die een vervormde hand/arm heeft, daar zou ik denk ik geen problemen mee hebben. Maar ik zou weinig positieve bijwerkingen kunnen bedenken aan een vriendje in een rolstoel. Nu heb ik nooit voor het dilemma gestaan, maar het heeft zeker niet mijn voorkeur. En ik geloof niet dat iedereen er zo over denkt, er zijn ook zat vrouwen met een handicap. Ik ben nu wel benieuwd, hoe sta je daar zelf tegenover?

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Jeromba den Geek op 30 Juli 2010 in 2.12

Een positieve bijwerking aan de rolstoel van je vriendje, is dat je je eigen leven eraan kunt relativeren, maar daar moet je open voor staan.
Gezien de reacties, tot nu toe, voel ik mij als een roepende in een woestijn. 4 reacties, gezien de personen, waarvan er één zijn/haar reacties weer heeft verwijderd.
Er zijn inderdaad zat vrouwen met een handicap en ik hoopte op reacties van hen.
Ik heb een vriendin in een rolstoel gehad, maar de reden waarom zij een relatie met mij wilde, vond ik hypocriet. Onze karakters, gevoel voor humor en levensstijl waren onverenigbaar.
Mijn grootste bezwaar was, dat zij drie jaar eerder nog feestbeestend rondhuppelde en mij, bij een toenmalige ontmoeting, niet zou hebben zien staan.
Maar nu ze zwaar gehandicapt, zielig en alleen is, ben ik in ene een potentiële partner.
Zo werkt het niet, bij mij.
Mijn enige bezwaar tegen een rolstoel: Zolang die dingen niet kunnen traplopen, kan ik ze niet thuis ontvangen, maar dat hoeft een relatie niet in de weg te staan.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Denise op 30 Juli 2010 in 13.14

Ik snap je punt! Lijkt mij ook erg moeilijk om een relatie te hebben met iemand die jou als last resort ziet... Misschien zijn er weinig gehandicapte dames in het cafe der liefde?

Ander voordeel aan een rolstoelrijdend vriendje, je kunt even gaan zitten als je moe bent ;)

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Els op 13 Augustus 2010 in 3.55

Moeilijk hoor.. ik zou er zo geen antwoord op kunnen geven. Om te kunnen zeggen of ik voor iemand met een handicap zal kunnen vallen moet ik hem toch echt wel meemaken lijkt me.. Net als met een niet gehandicapt persoon weet je pas wat iemand met je doet als je hem meemaakt.. raakt iemand je of niet? Ik denk als iemand je echt raakt je heel anders naar die persoon kijkt dan dat niet het geval is.. en ook naar de handicap.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Thé op 15 Augustus 2010 in 0.54

Zou reageren en vertelde je daar enige tijd voor te willen nemen.Zou dus een doorwrocht verhaal moeten worden wat het -zoals zal blijken - gelukkig niet is.Flauw of te gemakkelijk zou zijn als ik zou zeggen dat je., zelfs wanneer we even oud en "rijk" zouden zijn je nooit met mij zou willen ruilen.
( ik wel met jou maar dat terzijde )

Of het een confronterend onderwerp is? In het geheel niet.Het is een doodnormaal onderwerp want we hebben allemaal onze handicap en bagage.Kan me weliswaar idioten -dus geen dames - voorstellen die roepen dat je moet inpakken met je lamme en enge handje maar zolang vrouwen VOORAL op geuren en geheel andere "zaken" vallen denk ik dat je goed in de markt ligt maar niet zo goed op de interne markt.Met 44 jaar gaat dat toch een tijd worden sprak die onbekende man ergens uit zuid-europa.

Hartelijke groet,
Theo

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Roanne op 15 Augustus 2010 in 1.13

Beste Jeromba,
ik moet tot mijn schaamte bekennen dat ik er nog nooit over nagedacht heb hoe het zou zijn om verliefd te worden op iemand met een handicap. Maar ik ben nooit in de gelegenheid geweest. Volgens mij is er geen barriere als jij een leuke, en lieve man bent. Als je kunt luisteren en als je met jou kunt lachen. En je wat te vertellen hebt, een passie in het leven,
daar vallen vrouwen op. Zoals Teejoo zegt, we hebben allemaal onze gebreken. Roanne

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Christina op 22 Augustus 2010 in 22.16

Waarom zou je nadenken over 'hoe het zou zijn verliefd te worden op iemand met een handicap'? Zoiets overkomt je toch... of overkomt je niet. Het is niet iets wat je bewust opzoekt. Of iets waarover je kunt zeggen: ze vallen niet op mij omdat... Misschien heb ik makkelijk praten met een lichaam zonder gebreken. Maar toch, ik ben ervan overtuigd dat het weinig uitmaakt zolang jij uitstraalt dat het niks uitmaakt.
Op de middelbare school zat een jongen in mijn klas die (al) een stoma droeg. Het was algemeen bekend en er was niemand die er een probleem van maakte. Behalve hij. Wanhopig ging hij alle meisjes af... die hem allemaal afwezen. Hij wist zeker dat dat vanwege z'n stoma was... maar nee, het was dat 'wanhopige' wat afstoot.