Berichten in deze discussie

Permalink Reactie van Meerminner op 8 December 2008 in 1.15

Ik schaamde mij er vroeger voor dat ik seks sites bezocht. Genieten van erotiek was iets dat ik jarenlang voor mezelf hield. Ik wilde mijn partner daar niet lastig mee vallen. Ik had al best een tijdje een verlangen om eens met een andere vrouw erotisch te chatten, maar zoiets doe je natuurlijk niet als je je reatie goed wil houden. Althans dat is de gevestigde gedachte die ik ook had. Wat doe je dus, je doet het stiekem. Ik dook dus onder en ging in het geheim toch wel m'n gang, maar hield het 'netjes'. Geen afspraken of dates. Tot op een bepaald moment mijn vlees te zwak werd en ik toch de kans greep om met een vrouw te daten. Dat betekende nog niets meer dan over en weer Emailen, maar het voelde voor mij toch al wel duidelijk als vreemdgaan. Ik wilde dit niet langer meer geheim houden en het zo snel mogelijk delen. Helaas ontstond op datzelfde moment een nogal onverwachte hektische situate op het werk van mijn partner. Veel stress en dus niet het juiste moment om daar nog een flinke schep stress bij te doen. Na 2 weken vond ik dan toch uiteindelijk het juiste moment om met mijn billen bloot te gaan. Het resultaat: een enorme stress bij mijn partner en een enorm wantrouwen. Niets wat ik zei werd zomaar meer geloofd. Ik voelde mij enorm lullig en erg schuldig. Ik was toch wel behoorlijk geschrokken van het effect van dit betrekkelijk kleine vergrijp, omdat het zich nog beperkt had gehouden tot erotische Emails.

Hoe klein de vergrijp voor mij nog leek, zo groot was het voor mijn partner. Ik schrok daar wel enorm van. We hebben er veel, heel veel over gesproken en uiteindelijk heb ik het vertrouwen teruggekregen door alles, maar dan ook alles aan haar te vertellen. Over mijn gevoelens voor een ander, over mijn behoefte om erotiek op te zoeken op internet. Ze wilde alle pagina's zien die ik dan bekeek. We zaten samen in bed met de laptop tussens ons in. Toen kwam voor mij een enorme verassing. Ze vroeg me: Waarom heb je dit altijd voor jezelf gehouden? Ik vind dit ook namelijk erg leuk en opwindend! Je weet er erg veel van. Laat mij dan ook eens zien wat jij leuk vind, dat wind me heel erg op. Met een laptop in bed is een de erotiek al snel tot een hoogtepunt te brengen. En we leerden elkaar kennen op een manier die we nog niet van elkaar kenden.

Wat ik met die vrouw deed wilde zij ook. Ik stelde voor om dan ook met elkaar erotisch te gaan mailen. Dat doen we nu nog steeds. Ze trad al snel in mijn voetspoeren door ook contact te leggen via Shespot. Als ik dat deed, waarom zij dan niet. Ze had nog eens groot gelijk ook. Ik vond het heel erg leuk en bijzonder opwindend dat zij nu ook met andere mannen contacten begon te leggen. Ik leerde haar ineens van een hele andere ongekende kant kennen. Ons seksleven kreeg hierdoor een enorme impuls. We hebben jaren niet meer zo veel van elkaar genoten.

Pas veel later ben ik op het spoor van polyamorie gekomen en herkende er heel veel in. Blijf vooral open naar je partner. Probeer je los te maken van je schaamte voor je erotische verlangens. Praat er over of mail het als het te moeilijk is voor woorden. Wees eerlijk en oprecht, speel openkaart. Vraag je ook af hoe jij het zou vinden als de rollen waren omgedraaid: wees niet hypocriet en ga dan niet over je eigen grens heen. Iets achterhouden is op korte termijn misschien wel gemakkelijker, maar hoe langer je wacht hoe verder je je relatie in gevaar brengt en hoe moeilijker het nog valt uit te leggen.

Het zijn mijn eigen ervaringen die ik hier opschrijf en ik hoop dat het misschien nog een andere relatie kan redden. Ik ben ook heel erg nieuwsgierig naar andere bevindingen.

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Truus op 10 December 2008 in 20.47

Fijn om je openlijke verhaal hierover te lezen Meerminner. Ik ben sowieso van mening dat openheid en eerlijkheid in een relatie ervoor zorgt dat (bijna) alles te overleven is.
Knap van jullie om er zo uit te komen, en de hernieuwde erotiek dan te vinden :-))

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Meerminner op 1 Januari 2009 in 21.48

Hoi Simone,
Ik weet van het bestaan van het boek van Ageeth, maar heb het nog niet gelezen. Ik denk dat ik het nog wel eens zal lezen. Grappig hoe je schrijft over een open boek. Ik ben dat precies zo. Soms is dat helemaal niet handig, vooral weleens in een werk situatie, maar als ik probeer het gesloten te houden worden mensen heel erg argwanig. Geen goed idee dus en al helemaal niet als het om meerminnen gaat. Het is daarom ook heel erg fijn als je partner die openheid kan waarderen. Samen het juiste tempo kiezen is van groot belang.
Groetjes Meerminner

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van muzikant op 2 Januari 2009 in 23.20

De belangrijkste aspecten zijn toch wel openheid en vertrouwen, hoe moeilijk dat soms ook is. Ik heb 22 jaar geleefd in een monogame relatie en het is bepaald niet eenvoudig om je partner dan uit te moeten leggen waar je al jaren mee rondloopt. Niet dat ik mij altijd zo bewust van mijn meerminner eigenschappen ben geweest. Integendeel. Het is lang een latent gevoel geweest wat zich hooguit openbaarde in een meer dan gemiddelde behoefte aan lichamelijkheid en intimiteit. Mijn bewustwording is dan ook een proces geweest waarin ik mijzelf en mijn behoefte eerst jaren lang heb ontkent. Mijzelf ondertussen verdovend met alcohol en het najagen van materiële zaken en andere ego oppeppende bullshit.

Pas toen de drank mijn gezondheid dreigde te ondermijnen en het gemis in mij te groot begon te worden is er een allesbeslissende verandering in mij tot stand gekomen. Ook voor dat laatste deel heb ik nog ruim drie jaar nodig gehad. Ik ben al met al lang dolende en zoekende geweest. Pas de laatste maanden is alles in een enorme stroomversnelling gekomen. Gesprekken over diepe vriendschap en intimiteit, van alles lezen op websites, actief participeren op dit forum, ik heb het allemaal gedaan. Zoeken, zoeken, zoeken. Toen ik door kreeg dat mijn gemis alles te maken had met mijn behoefte tot intimiteit met andere vrouwen heeft de liefde vóór en loyaliteit náár mijn vrouw mij nog lang in een emotionele worsteling gehouden. Want hoe leg je het na zoveel jaren uit?

We hebben uiteindelijk heel erg veel en urenlange gesprekken gehad, soms tot diep in de nacht. Stukje bij beetje kreeg ik duidelijk wat er precies in mij speelde en kon ik het ook aan haar overbrengen. Het was voor mijzelf ook zo groot en bedreigend dat ik de ontluikende waarheid in mijzelf ook alleen maar in stapjes kon prijsgeven. Het werd nog extra complex toen parallel daaraan het prille contact met een mede meerminster in rap tempo zeer intense vormen aan begon te nemen. Ik ben zo lang bang geweest dat mijn vrouw mij hierom zou verlaten. Uiteindelijk mag ik van geluk spreken dat mijn echtgenote het grootste lot uit mijn levensloterij is dat ik ooit heb mogen ontvangen. Na een lange worsteling, in haar, in mij en tussen ons beiden, heeft zij mij uiteindelijk heel recentelijk de ruimte kunnen geven die ik nodig had.

Het is een intensief proces geweest dat veel energie heeft gekost en nog wel een hele tijd zal blijven kosten. Maar het heeft ons tegelijkertijd ook wel weer heel erg dicht bij elkaar heeft gebracht. Zo gezien heeft er zeker een opfrisbeurt plaatsgevonden, zoals zo treffend omschreven door Meerminner. Het is nog zeker geen tijd om volop te gaan juichen. Want nu die aanvullende relatie realiteit is geworden in de vorm van ontmoetingen in real life gaat pas blijken wat deze verandering voor ons allen in de praktijk gaat betekenen. Het zal regelmatig nog wel eens tot spanning leiden, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. Als je maar met elkaar in gesprek blijft, want dat is het toch wat ons uiteindelijk altijd heeft geholpen. Zodra je het contact met elkaar verliest is het over.

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Meerminner op 2 Januari 2009 in 23.35

Het openen van een relatie gaat niet van een leien dakje blijkt dus. Ik herken veel in het verhaal van jou en ook Simone. Voordat je je relatie hebt kunnen openen is er al heel wat aan vooraf gegaan, maar heb je eenmaal die stap gezet dan geeft dat heel veel meerwaarde aan je relatie. Wat ik zo bijzonder vind is dat door elkaar los te laten juist de band met elkaar sterk verbeterd wordt. Mijn partner en ik hebben elkaar altijd al heel veel vrijheid gegeven, bijvoorbeeld door ook wel individueel met vakantie te gaan. Ik wil dus eigenlijk beweren "Vrijheid is blijheid". Meestal wordt die term niet als erg positief gezien, maar ik zie dat juist wel als heel positief. Meer vrijheid geven in je relatie geeft voor mij juist ook meer verbondenheid. Op het gebied van meerminnen is dat wel helemaal nieuw voor ons en daar hebben wij ook wij nog wel wat stappen te zetten.

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Avonturier op 3 Januari 2009 in 1.32

Muzikant, ik ervaar veel herkenning als ik jouw reactie lees. Veel herkenning over het hele proces van meerminnen. Over de gesprekken tot diep in de nacht, de emotionele worsteling en het energie-verslindende en aan de andere kant ook energie-gevende proces. Boeiend om mee te mogen maken, maar soms ook erg pijnlijk en moeilijk om een volgende stap te zetten.
Twee jaar geleden werd ik geconfronteerd met een partner die meer wilde minnen. Dat was voor mij best een lastige boodschap, omdat hij op dat zelfde moment ook al contact aan het opbouwen was met een vrouw. Dat vond ik heel moeilijk, maar ik waardeerde het wel enorm dat hij er zo open in was naar mij. Vele (nachtelijke) gesprekken volgden, waardoor we elkaar na al die jaren samen veel beter leerden kennen.
Bij mijzelf ontdekte ik ook de behoefte om op zoek te gaan naar een ander naast mijn relatie. Voorzichtig begeef ik me nu op deze avontuurlijke weg.
Echter, ondanks mijn eigen ervaringen en vrijheden op dit gebied, blijk ik het nog steeds ontzettend moeilijk te vinden als mijn partner gevoelens voor een andere vrouw ontwikkelt. Als hij vrolijk en verliefd door het huis loopt na een leuke chat of leuke ontmoeting, voel ik me buitengesloten. Als hij een ontmoeting heeft, ben ik de hele avond daar mee bezig, al probeer ik nog zoveel mogelijk afleiding te zoeken. Ik ben heel benieuwd hoe dat voor anderen is. Wie herkent deze gevoelens? Hoe zijn deze te overwinnen? Ik zou het ook ontzettend waardevol vinden om met mensen in contact te komen die hier ook mee worstelen.

• ▶ Beantwoorden