Berichten in deze discussie

Permalink Reactie van Elisabeth op 21 Juni 2009 in 18.14

De ideale relatie is net zoiets als de ideale man, de ware en de ideale vrouw. Al gaat het bij die vrouw dan snel over haar maten...
De ideale relatie heeft te maken met het samenkomen van twee individuen die elkaars wensen en idealen waarmaken en aanvullen. Als ik hou van wandelen op de hei en mijn partner gaat het liefst waterpolo spelen dan is dat alleen maar ideaal als ik liever alleen wandel en hij geen zin heeft in pottenkijkers. Er zijn dus zoveel voorwaarden waarin je elkaar dan zou moeten kunnen vinden dat het als vanzelf een illusie wordt om te denken dat er zoiets als een ideale relatie bestaat.
Dus ik vraag me af wat jullie beogen met dit item? Wat wil je laten zien? Dat op elk potje een dekseltje past? Dat de buren het anders doen en claimen supergelukkig te zijn?
Dat een ideale relatie een kwestie is van tevreden zijn met wat je hebt?

Een pil om gelukkig te worden is geen garantie voor een ideale relatie dus die link leg ik ook even niet. Knuffelen is niet de oplossing voor alle ruzies lijkt me. Wat heb je eraan om te weten hoe mijn ideale relatie eruit ziet? Als ik dat al kan formuleren komt het ergens in de buurt van dat ik een man wil die samen met mij grenzen wil verkennen en verleggen. Ruzie maken is niet mijn ding, maar zonder 'constructieve meningsverschillen' kom ik er ook niet. Maar ja, of je daarmee een ideale relatie krijgt? Geen idee...

Trouwens, ik ken wel mensen die een ideale relatie hebben: de buren :-))

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Atropa op 21 Juni 2009 in 20.35

Ik denk dat een ideale relatie bestaat uit een gelijkwaardigheid. Zodra er één voortdurend overheerst of onderdanig wordt is het al niet ideaal meer. Doch een flegmatisch iemand kan heel goed een ideale relatie hebben met een cholerisch type. Als men elkaar maar in die waarde laat. Het kan zelfs versterkend werken. Maar als ruzie alleen maar een machtspel wordt en geen verschil van mening, dan is een flegmatisch iemand nergens meer.
Die gelijkwaardigheid zit hem dus in een hele sterke band en onvoorwaarlijk voor elkaar gaan. Een ruzie tussendoor kan verhelderend werken en onrust wegvegen.
En als het goed gaat, maken we meteen alle hormonen aan die we nodig hebben voor een heerlijke vrijpartij...!!
Is goed voor 6 hormonen, dus waarom zouden we ocytine toevoegen dan...?

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Kolibrie op 22 Juni 2009 in 0.30

Ideaal, ideaal....dat is toch zo F...subjectief?
Wat de één als ideaal beschouwd vind de ander toch misschien bullshit?!
En natuurlijk kun je er aan werken....je kunt overal aan werken als je wilt.....maar hoe pak je dat aan...waar liggen de behoeften?
Ja, en natuurlijk kun je lekker je natuurlijke hormonale huishouding gaan verstoren en Liefde als consumptiepakketje gaan beleven.....en dan voor de eerste de beste lantaarnpaal warme gevoelens kunnen opbrengen.
I don't buy it lieve mensen.
Tis er of het is er niet, hoeveel wil je beide investeren? En accepteren wat er is...of niet...en doorgaan.......
Poeh...hoe bedoel je kort door de bocht?

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Kolibrie op 22 Juni 2009 in 1.22

Goeie vraag...misschien moet ik ook maar even mijn eigen lichtje uit gaan doen..;-)
En dromen van de ideale reatie...zzzzzzzzzzzzzzzzz

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Marianna op 22 Juni 2009 in 12.36

De ideale relatie bestaat in mijn ogen wel, maar is zeer subjectief. Mijn relatie is voor mij ideaal. Maar daar hoort dus ook een gezonde dosis ruzie met stampvoeten en schreeuwen bij, momenten dat de seks op een laag pitje staat en dat je elkaar even niet wilt zien. Voor mij hoort dat erbij, ik zou geen "kunstmatige ideale relatie" willen door een spray o.i.d.

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Bert Jippes op 22 Juni 2009 in 23.50

Voor elk onbehagen wordt er wel een pilletje op de markt gebracht of mogelijk later eens uitgevonden. Liefde moet uiteindelijk geconsumeerd worden niet waar? Wat versta je dan onder een ideale relatie? Bedoelen we daar een liefdesrelatie mee? Liefde is niet onderhevig aan wetten en je kunt het ook niet sturen. Ik kan niet zeggen ik ga over een half uur verliefd worden. Misschien worden we wel verliefd omdat we juist niet perfect zijn en daarom de ander zoeken. Liefde kan bovendien daarom ook falen. Aan een relatie werken? Hoe dan? Of wordt hier misschien bedoeld, leren hoe je uiteindelijk elkaar kunt verdragen? Liefde overkomt je gewoon. Je wilt niet dat het wegvloeit, je wilt het vasthouden. Hoe meer je het vasthoudt, hoe meer het door je vingers wegglipt. Misschien is het ook wel liefde als je de ander de vrijheid gunt om te gaan. Uiteindelijk is het toch je grootste wens, dat de ander gelukkig is, maar het doet zo'n pijn je geliefde te verliezen. Toch liever de pijn dan in de waan van een pilletje leven, of aan een relatie moeten werken.

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Bert Jippes op 23 Juni 2009 in 0.11

Als we perfekt zouden zijn, was er geen behoefte aan liefde. Iets om over na te denken. Ik vind "eraan werken" ook de grootste valkuil binnen een relatie. Één grote fopspeen. Mislukking gegarandeerd! Het zijn en blijven gevoelens, die je gewoon in het leven overkomen. Herkomst onbekend. Heeft ook geen oorzaak en gevolg relatie. We willen o zo graag met ons verstand overal grip op hebben.

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Elisabeth op 23 Juni 2009 in 9.12

Dus al die mannen die bindingsangst lijken te hebben zijn gewoon perfect?
Iemand die perfect is heeft geen behoefte aan liefde? Ik begrijp het woord perfectie in deze niet.
Werken aan je relatie: ligt eraan. Als je je druk maakt over kleine dingen kun je best door erover te praten c.q. te werken aan je relatie nader tot elkaar komen.....
Maar ben het met je eens dat je bepaalde gevoelens niet kunt en zou moeten willen 'bewerken', dat lijkt mij ook weinig zin te hebben. Soms is het er gewoon niet..

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Elisabeth op 23 Juni 2009 in 9.30

Ik rook niet!! Zou er van gaan roken daar niet van, maar toch..
JB ik begrijp het concept.. doe er ook niet aan hoor.. 'werken aan mijn relatie'.
Zou jij in therapie gaan? Vanwege de kids ofzo?

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Elisabeth op 23 Juni 2009 in 10.14

Lastig he.. zeker om dan verstandig op de achtergrond te blijven staan en je mond te houden...
Hoop dat het goed komt met ze, maar dat kan van alles betekenen. Gezien de baby zou het fijn zijn als het betekent dat ze weer zien wat er aantrekkelijk en de moeite waard was in die ander, ooit...En samen in een huis willen blijven wonen om kind groot te zien worden.
Maar het kan ook op andere manieren....

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Bert Jippes op 23 Juni 2009 in 19.08

Beschouw je iemand met bindingsangst als perfect? Ik niet. Gewoon perfect zijn tja, ik kan dat niet uitleggen. Ik weet alleen dat het doodeng is.
Werken aan een relatie? Ok. Daar kun je misschien nog wel wat truukjes voor bedenken om het samen aangenaam te hebben. Maar praat je dan nog wel over een liefdesrelatie?
Zo van samen even de schouders eronder en we redden het wel weer. Even weer met wat goede goede sex maar daarna toch weer die beklemmende eenzaamheid. Ook al het goede gaat op de duur eens vervelen.
Ik ben geen cynicus. Ik geloof nog steeds in waarachtige liefde. Echt waar!

• ▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Bert Jippes op 24 Juni 2009 in 3.34

Ik eigenlijk ook. Het is daarom al zo moeilijk om elkaar te accepteren, zoals we zijn. Elkaar liefhebben houdt dat in feite al in. Het is niet alleen op een wolk vertoeven, maar ook samen door de diepte durven gaan. Daarom is in een relatie leven zo moeilijk. Tuurlijk je kunt ook leven op een manier zonder de scherpe kantjes. En als je dan niet uitkijkt kom je in de wereld van verslavingen terecht. Hoeft niet eens perse alcohol of drugs te zijn. Er zijn mogelijkheden zat en die gebeuren zonder dat je er erg in hebt. Koopverslaving is al zoiets. Wat houdt liefde in als je de pijn, die het ook kan geven, niet durft te voelen? Dan gaat het op de duur vervelen. Gelukkig zijn er vele therapeuten en ook nog vele soorten pillen om dit soort rimpeltjes weer glad te strijken, want als het er op aankomt kiezen we toch voor de pil en de therapeut en durven we de vraag die alles blootlegt eigenlijk niet te stellen.

• ▶ Beantwoorden

• ‹ Vorige
• 1
• 2
• volgende >
• Pagina