Cafe de Liefde

Wat maakt dat we met zijn allen steeds meer Single zijn?

De Belangrijkste vraag (naar mijn bescheiden mening) die op deze site die steeds terugkomt is toch: Wat is er aan ons veranderd waardoor we geen relaties meer kunnen onderhouden. Waarom zitten we allemaal unhappy Single te zijn terwijl we eigenlijk hunkeren naar liefde. Zoals eerder gesteld op deze site is 'happy single' een eufemisme voor iemand die zo desperaat op zoek is naar een partner dat hij/zij zich krampachtig als happy profileert om nog enige kans te maken op de relatiemarkt.

Op deze site ben verschillende puzzelstukjes tegengekomen die ieder wellicht een deel van de vraag kunnen beantwoorden. Voorbeelden hiervan:

-We kijken naar heel veel kandidaten tegelijk, vinden globaal al onze behoeftes bevredigd en realiseren ons niet hoe ontzettend veel behoeftes je hebt. We zien daardoor niet dat je de bevrediging van al die behoeftes nooit bij één kandidaat zal vinden. Als er vervolgens toch sprake zou zijn van een partner kom je onherroepelijk ook de onvervulde wensen tegen. Automatisch verschuift de focus naar die eigenschappen, anders kan je de problemen immers niet oplossen. Maar in plaats van de problemen dan te tackelen, of er mee te leren leven ziet men onmiddellijk dat andere kandidaten wel voldoen aan de eis waar op dat moment op gefocust is vergetende dat al die kandidaten weer minder voldoen op andere vlakken. Hup relatie uit, weer twee singles erbij.

-Internetdaten werkt gewoon niet. Om onze partners uit te kiezen moeten we ze kunnen horen, zien, ruiken, voelen om te constateren of ze wel in de zelfde taal nonverbaal communiceren, op de juiste momenten de juiste twinkeling in hun ogen hebben, de juiste feromonen uitscheiden etc. In het echte leven selecteren we kandidaten onbewust op voorhand daarop waarmee we 95%+ uit selecteren. Natuurlijk is dan bijna elke internetdate een teleurstelling. Het gebrek aan relaties is gewoon een gevolg van de verschuiving van het zoeken naar partners in het echte leven naar het internetdaten.

-We zijn analoog aan ons consumptiegedrag niet meer bereid moeite ergens voor te doen. Het moet allemaal vanzelf gaan.

-We zijn gewoon allemaal losers.

Deze voorbeelden reflecteren niet noodzakelijkerwijs de mening van mij. Juist om een open discussie mogelijk te maken zijn alle mogelijke verklaringen welkom, zelfs dat laatste voorbeeld.

Er zijn natuurlijk meer voorbeelden van verklaringen. Als je iets weet schrijf het hieronder. Misschien komen we dan eindelijk tot de ontdekking wat we fout doen.

▶ Hierop reageren

Berichten in deze discussie

Permalink Reactie van Miggel op 4 Augustus 2008 in 20.18

Ik denk dat je heel erg gelijk hebt dat het vroeger niet per se beter was in een relatie, maar constateer daarnaast toch dat al die mensen die die situatie kennelijk niet willen naarstig en niet erg effectief op zoek zijn naar een partner. Kennelijk kunnen we ook niet zonder. Of kunnen we niet zonder wat we in ons hoofd halen. Bij afwezigheid van een partner maken we waarschijnlijk een heel romantisch beeld van een relatie dat we vervolgens enorm gaan missen....

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Anna op 3 Augustus 2008 in 8.44

Hai Yaya,

Ja, dat is een oorzaak. Alles moet perfect, en je hebt gelijk: liefde moet je zelf creëren. Een aardige partner wordt iemand pas als je er energie in stopt. Iemand gaat glanzen omdat je hem oppoetst, dat vind ik mooi gezegd!

Groeten, Anna

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Miggel op 3 Augustus 2008 in 23.46

Ja dat zal het goed kunnen zijn. Het bewustzijn en het plannen in plaats van in het moment leven. We genieten niet van nu maar zijn nu bezig met straks. En straks weer met dan straks. Heel bewust. Bang inderdaad voor de scherpe randjes straks, in plaats van ons er nu aan te snijden. Om zo te leren dat randjes ook maar randjes zijn en snijwondjes maar snijwondjes. Ook die helen en soms blijft er een litteken achter dat eigenlijk een mooie herinnering is. Of anders je alleen maar mooier en sterker maakt.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van willem op 8 Augustus 2008 in 23.17

inderdaad,we moeten gewoon veel meer relaxt zijn en laten komen wat er komt,de lijstjes weggooien,net zoals de wensen en inderdaad laten gebeuren.en zo gepolijst is het toch nog niet dat er nu een ruw schuurpapiertje overheen moet.dus het kan allemaal nog wel

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Anna op 3 Augustus 2008 in 8.41

Hai Miggel,

Ik vind dat je een aardige analyse geeft. Internetdaten werkt niet, er zijn alleen toevalstreffers, en dan misschien nog van mensen die of het heel veel proberen of wie weet stellen ze allebei niet zulke hoge eisen. Mijn ex heeft zijn nieuwe vrouw in de krant gevonden. En ja, als ik haar zie is hij weinig veeleisend. Voel ik me bijna beledigd, hoewel ze wel op een bepaalde manier bij hem past.
NIemand is en slim, en mooi en slank en initiatiefrijk en dociel tegelijk. Je moet nemen van mensen wat je van ze kunt krijgen en niet verlangen wat er op je verlanglijstje staat. Soms zijn dingen essentiëel, zoals roken/niet roken, drinken/niet drinken en eetgewoonten vind ik ook wel behoorlijk lastig. Zelfs die eisen heb ik eens laten vallen, maar dat werkte niet. Je kunt moeilijker naar elkaar toegroeien als je al wat ouder wordt.
Ik heb sterk het vermoeden dat relaties niet meer zo lekker lopen omdat er al zoveel andere eisen aan ons gesteld worden, als ouder, familielid, vriend en vooral als werknemer dan wel ondernemer.
Je moet je huishouden doen, voor je kinderen zorgen, je baan vraagt veel tijd en energie, en noodzakelijkerwijs moet je ook nog eten, slapen en aandacht aan jezelf besteden. Bij bijna allemaal onder ons schiet er een ding bij in. En als je nou net daarop beoordeeld wordt, dan gaat het al mis. Want we willen wel een perfect totaalplaatje. Of we.... de anderen, denken we dan.
We vragen teveel van het leven, teveel van onszelf en teveel van de ander. Relaxt leven is in Nederland, in de westerse wereld, niet meer mogelijk. Daarom emigreren veel mensen.
Hoe ging dat vroeger? Er was iemand in je omgeving die beschikbaar was, van ongeveer dezelfde sociale omgeving en van dezelfde leeftijd. Niet erg veel lelijker of mooier dan jijzelf en dan begin je wat samen. Dat houdt lang stand, tot die hopeloze eisen van de wereld om ons heen ons opbreken en we niet meer genoeg energie in die basisrelatie kunnen stoppen.
Zo ging het bij mij althans. Mijn ex was niet meer emotioneel beschikbaar, ik ging het elders zoeken. Je kunt wel allerlei oorzaken gaan zoeken, van: ik ben zus en hij is zo, maar niemand is perfect en met aandacht voor elkaar houd je het echt wel uit met iemand die niet zo perfect is. Want alleen zijn is vele malen moeilijker, ook al heb je al die ruzies en wrijvingen en ergernissen dan niet.
In het spitsuur van ons leven hebben we het moeilijk. We moeten constant presteren, zelfs in onze vakanties.

Ik heb er voor gekozen om veel rust te nemen, anders ga ik er aan onderdoor. Een echte keuze is het niet eens, het is noodzaak. En als je thuis uit ligt te rusten met een goed boek of een mooie film, dan ontmoet je niemand. Maar wanneer kom ik dan bij van al die herrie om ons heen, van die ellenlange files, van die topdrukte op het werk, van het huishouden, de kinderen die aandacht vragen en ga zo maar door.
Als je het op een front laat afweten krijg je dat direct om je oren, kinderen die uit het spoor dreigen te lopen, want ook die moeten perfect zijn en in staat om in de ratrace mee te kunnen, het huis verslonst en bedreigt je gezondheid, je baas, je klanten, je cliënten of je leerlingen worden ontevreden en dan hoppa zet je jezelf maar weer in topsnelheid. Je nachtrust wordt verstoord door overvliegende vliegtuigen, en 's morgens sta je weer een stukje moeier op.

En dan moet je nog energie opbrengen om aardig te zijn tegen iemand die anders is dan jij, die andere dingen fijn vindt dan jij, andere dingen wil eten dan jij.

Vind je het gek dat dat steeds moeilijker wordt? Waar halen we de energie vandaan?

Het moet ergens beginnen, om uit die vicieuze cirkel te raken. Want een goede relatie levert energie op waardoor we op alle fronten beter functioneren. Ergens moeten we beginnen met minder eisen aan de mensen om ons heen te stellen. En dat ook niet van ons laten eisen.
Op een vriendelijke manier uitleggen dat een tandje minder ook goed is, voor alle partijen.

Maar hoe? Waar te beginnen? Bij jezelf?

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Miggel op 4 Augustus 2008 in 20.53

Als ik je verhaal zo lees, dan denk ik inderdaad beginnen bij jezelf. Misschien vraag je veel te veel van jezelf en wil je teveel voldoen aan eisen die de omgeving aan je stelt. Of waarvan je denkt dat de omgeving die aan je stelt. Ik denk dat je baas, je klanten, clienten en/of je leerlingen niet ontevreden worden als je gewoon alles rustig doet met de energie die je er voor hebt. Zeker niet als je een moment neemt om dat uit te leggen. De reactie op de nieuwe partner van je ex is begrijpelijk maar misschien niet zo eerlijk. Misschien is ze niet mooi, niet slim, niet slank, niet initiatiefrijk en ook niet dociel, maar vindt je ex toch iets in haar waar hij nu eenmaal naar op zoek is. Het is iets te makkelijk om te zeggen dat hij kennelijk niet veeleisend is om maar te zwijgen over je beledigd voelen. Stress is ook een kwestie van houding. Je kunt ook dingen over je heen laten komen. Als je in een ellenlange file staat ben je niet sneller op je werk als je je daarover opwindt. Als je er in slaagt te accepteren dat die file er is en dat je daardoor niet sneller kunt op dat moment, dat het dus buiten jou schuld ligt, dan zul je heel ontspannen in de file kunnen wachten en dat zelfs als ontspanningsmoment van de dag ervaren. Genieten van de roofvogels die kansarme muizen zoeken in de berm van de weg.

ik hoop dat je wat rust vindt, dan komt de rest vanzelf. Misschien is de schoonheid die samengaat met het aanbeden worden zoals in je blog, wel de schoonheid van de rust die je hebt dankzij het zelfvertrouwen dat je uit een relatie put.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Anna op 5 Augustus 2008 in 9.20

Hoho, Miggel, je reageert nu op iets wat ik geschreven heb, puur op woorden, zonder te weten wat er achter schuilt. Dat is gevaarlijk en niet helemaal eerlijk. Het gaat hier om een algemeen probleem en we geven persoonlijke voorbeelden. Misschien heeft mijn ex gelijk, maar het punt van veeleisend tegenover niet veeleisend dat speelde al in ons huwelijk. En de vergelijking is niet van mij maar van anderen.

En die files, ik weet niet waar jij woont, maar hier is het krankzinnig. Het is geen ontspanningsmoment, het is heel slecht voor je gezondheid.
Ja, rust is wat ik nodig heb. Ik merkte dat ook met mijn werk. Toen ik eenmaal weer een vaste baan had kreeg ik weer wat rust. Met een relatie werkt dat ook zo.

En wat die eisen van anderen betreft, als je met mensen werkt, dan is het lastig de drive die je hebt om mensen te helpen af te stemmen op de beperkte energie die een mens nu eenmaal heeft. Mensen vragen altijd net een beetje meer van je dan je in huis hebt. Vraag maar aan buschauffeurs en personeel in de zorg, artsen.

Laten we het algemeen houden, Miggel, en voorbeelden voorbeelden laten.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Marion op 4 Augustus 2008 in 11.59

De perfecte partner bestaat niet ,dat weet ik sinds begin mei.. dacht ik precies te weten wat hij dacht of deed..we waren soulemates.. en leefde ik op een roze wolk.. nu daar ben ik dan behoorlijk afgedonderd.
Ineens anders reageren..neen er is niets ...ik ben moe.. ja ja dat is wel anders gebleken...contact gekregen met een ander...neen..relatie niet ingevaar...nee, nee. Voor hem niet!!
Ze was precies een ander type als dat ik ben....gewoon om erbij te hebben..mee te lachen...kon slap ouwehoeren... is zwak...had hulp nodig adviezen..hoe die ik dit of doe ik dat.
ik ..zoals hij zegt..een sterke vrouw..kan alles zelf.. heeft hem eigenlijk niet nodig...
Ligt het dan daaraan ...moet het gevoel onstaan nodig te zijn voor die ander...
En is het gras bij de buren niet altijd groener???
En dan komt het gevoel..beter alleen dan zo samen in een relatie.... tegenwoordig gebeurt dat makkelijker...de meeste stellen hebben een eigen inkomen en kunnen het financieel goed aan om alleen verder te gaan.
Maar alleen is maar alleen.. ik hoor regelmatig van singles...ik vind het heerlijk zo..lekker doen waar IK zin in heb.. geen gezeur van "wat ben je laat" maar..... ook de eenzaamheid komt om de hoek kijken.. geen maatje naast je op de bank/in bed..als je thuis komt niet lekker je verhaal van de dag kwijt kunnen...

Het heeft volgens mij te maken met innerlijke rust... als je dat ervaart..heerlijk in je eigen kracht zit, dan zie hoe het werkelijk is..elke mens is gelukkig niet het zelfde..
Maar misschien is iemand een andere mening toegedaan.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Anna op 4 Augustus 2008 in 15.04

Voor dat natje moet je zelf zorgen!

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Miggel op 4 Augustus 2008 in 21.04

De vergelijking met de ouderwetse (romantische) correspondentievriend/vriendin vindt ik wel mooi. Misschien ligt daar ook wel een heel belangrijk punt. Die correspondentie was romantisch omdat je correspondent in een ander werelddeel leefde waar je niets vanaf wist en waar je over kon fantaseren. Mooi was ook dat je brief er weken over deed en toch dat die een beetje rook naar je correspondentiepartner. Daar lag de romantiek. Natuurlijk werd om de ander te behagen voortdurend één en ander flink aangedikt om het spannender te laten lijken. Tot zover komt het redelijk overeen met internet (daten). Maar dan komt bij het internet die date... POEF weg fantasie.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Anna op 5 Augustus 2008 in 9.15

Dat is eerlijk Vivelavie. En het komt overeen met wat ik denk. We draven maar door, dat was wat ik ook wilde zeggen. We worden geleefd. We praten sneller, denken sneller, werken sneller dan 20 jaar geleden, doen meer werk met minder mensen. Allemaal waar.
Zouden we met zijn allen ook een stapje terug kunnen doen? Want op deze manier vallen diegenen die niet zo heel hard mee kunnen hollen buiten de boot, en dat worden er steeds meer. Niet omdat ze niet productief zijn maar omdat je altijd een groep hebt die aan de onderkant bungelt. En als die niet meer meedoen is weer een nieuwe groep de onderste.

▶ Beantwoorden

Permalink Reactie van Anna op 7 Augustus 2008 in 13.29

So true Ko... Er zijn zovele redenen om niet te slagen op de relatiemarkt, en evenzovele redenen waarom mensen iemand zoeken. Een van de redenen die genoemd worden is de mismatch tussen rokers en niet-rokers. Dat verschil was vroeger niet zo belangrijk, nu is het een waterscheiding.
Een economische reden is minder overheersend, maar nog wel aanwezig. Het belangrijkste is gewoon de eenzaamheid. Door vriendennetwerken is dat nog wel een tijdje vol te houden en een grote categorie zit vast in kinderzorg. Dat maakt het ook erg moeilijk, merk ik zelf.
Je schrijft het op een heel duidelijke manier op, en ik kan het alleen maar met je eens zijn.
Hollandse mannen versieren niet, dat is wel jammer, al was het alleen omdat het als vrouw goed is voor je ego. In het buitenland voel ik me opeens stukken meer vrouw.
Bij jou is communicatie in ieder geval geen probleem, Ko!