Als ik ‘hem’ kon maken had hij bruine golvende haren. Als ik de goede knoppen wist maakte ik hem getint met een diepe zwijmel blik. Als ik ergens invloed had dan liet ik ‘hem’ de mooiste boeken lezen en meteen gaf ik hem schijftalent. Als ik het in me had dan gaf ik hem een oneindige buidel vol met geld. Als ik het geweten had dan ontmoetten we elkaar zonder geschiedenis…maar gelukkig is hij precies zoals hij is, blond met een maneschijnhoofd, ijsbeerwit met even veel diepte als een gootsteen, hij raakt nooit een boek aan en het liefst laat hij speelgoedsoldaatjes met elkaar vechten, ja geld daar kan ik het maar beter niet eens over hebben en onze geschiedenis vol breuken en smart is haast onze basis, maar bovenal is hij precies zoals ik hem wil houden om van te houden! 'Niks meer aan doen, geen eisenpakket'
Hoe ziet je ideale partner er uit? En is dit wel echt zo ideaal? Komt je daadwerkelijke partner keuze ook overeen met dit ideaalbeeld? Of is het net zoals bij mij verre van wat je in gedachte had (en toch helemaal goed)? Zoek je iemand om voor te zorgen of die jou zorgen wegneemt? Zoek je iemand als aanvulling of zoek je naar een spiegel van jezelf? Wat zijn je eisen? Of ben je zonder eisen in afwachting van wat er komen kan?
Steekwoorden: eisenpakket, ideaal, partner
-
▶ Hierop reageren